X
تبلیغات
رایتل

توی جلسه دفاع از پایان نامه م بودم که توی اوایل جلسه،یکی از استادای داور،در حالیکه پایان نامه م توی دستش بود،خطاب به حاضران در جلسه گفت:« این پایان نامه از نمره 18، بیسته،اصلا نمره ش صده! این پایان نامه هیچ ایرادی نداره اما من تو کَتَم نمیره که این پایان نامه رو ایشون نوشته باشه». فک کنید و خودتونو جای من بذارید که اون لحظه چیکار باید بکنید؟. من هم خوشحال بودم که انقد پایان نامه م خوب از آب دراومده بود و هم ناراحت بودم که حالا چطور از  دردسری که برام درست شده بخاطر خوب نوشتن این پایان نامه، خودمو نجات بدم و ثابت کنم که من این پایان نامه رو نوشتم؟ خلاصه داورا، به جای ایراد گرفتن های زیاد و مکرر از من،(البته یکیشون یه تعداد،ایرادات به جا هم  از من گرفت)، شروع کردن به سوال پرسیدن درباره مطالب پایان نامه،تا براشون ثابت بشه که من این پایان نامه رو خودم نوشتم. خلاصه نمره تمام (نمره 18- چون نمره پایان نامه از 18 هست) رو بهم دادن. بعدشم همون داوری که گفته بود ،تو کتم نمیره ایشون اینو نوشته باشه، گفت:« شما برو خارج از کشور . میگفت اونجا بورسیه ت میکنن و حقوقم بهت میدن و ...! » . اون فقط یه مورد بود، مورد دیگه اینکه، همین وبلاگ رو توی یه جشنواره وبلاگ نویسی قرآنی شرکت دادم و یکی از مسئولینی که باهاش حرف میزدم ،میگفت: تو این مطالب رو تولید نکردی و تولیدی نیست.

 



نوشته شده در تاریخ دوشنبه 16 شهریور‌ماه سال 1394 توسط مهدی
 
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | تهیه و طراحی : مهدی شعبان | :