X
تبلیغات
رایتل

کودکان سوری کشته شده در حملات شیمیایی تروریست هابعضیا میگن:« بابا مردم خودمون هزار و یه جور مشکل دارن بعدش چرا ما میریم و به فلسطین و سوریه و عراق و یمن کمک میکنیم؟ این پولا رو بیارن و به مردم خودمون کمک کنن نه اینکه بدنشون به مردم فلسطین و سوریه و ...  این همه مشکلات اقتصادی توی کشور هست؛این همه فقیر ،بیچاره توی ایران هست؛بعدش چرا میریم و پولمونو میدیم به کشورهایی مثل فلسطین،یمن، سوریه و عراق؟  چراغی که به خونه رواست به مسجد حرامه و ما اول باید به فکر کشور خودمون باشیم و بعدش اگه مشکلی توی مملکتمون نداشتیم بریم سراغ کشورهای دیگه و به اونا کمک کنیم.» اما بررسی کنیم و ببینم واقعا چه علتی داره که ما پول و سرمایه کشورمونو میدیم به کشورهای دیگه؟ اصلا فلسطین و سوریه و یمن و عراق به ما چه ربطی داره؟  آیا اصلا قرآن در این باره سفارشی و دستوری داده یا نه؟

 

اول بذارید دلایل قرآنیش رو بگم بعد دلایل سیاسی رو. اما در نظر داشته باشید که همین دلایل قرآنی به اندازه لازم، برای حمایت از کشورهایی مثل سوریه و فلسطین و ... کافیه و دیگه نیازی به دلایل سیاسی نیست ولی اونها رو هم برای اتمام حجت بیشتر بیان میکنم.

دلایل قرآنی:

قرآن میگه: «وَ إِنِ اسْتَنْصَرُوکُمْ فِی الدِّینِ فَعَلَیْکُمُ النَّصْرُ» انفال-72   یعنی: «و اگر از شما در حفظ دین(خود) طلب یاری کردند برشما لازم است یاری کردن(آنها) ». خب طبق این آیه کمک کردن به مردم مظلوم فلسطین و یمن و سوریه و عراق واجحب و ضروریه. و این مرز و کشور و سنی و شیعه نمیشناسه. پس اینکه بعضی ها میگن که اول کشور خودمون بعد جاهای دیگه، با این حرفشون دارن تفکیک و جدایی قائل میشن بین مسلمونها و این در حالیه که هرجا که مسلمونی باشه و نیاز به کمک داشته باشه باید کمکش کرد. در ثانی ، کمک کردن به مردم کشورهای دیگه به این معنی ینست که ما به مردم کشور خودمون کمک نکنیم و کمک نمیکنیم . ما داخل کشورمون، نهادهایی مثل کمیته امداد ،بهزیستی و ... رو داریم که به مستضعفان کمک میکنن. یعنی کمک های داخلی ایران به مردم خودشم وجود داره ولی کمک های ایران به کشورهای دیگه بیشتر جنبه ی اینو داره که اونها رو از مرگ نجات بده(مثل کمک های دارویی و ...) و یا اینکه به اونها کمک کنه که توانای دفاع از خودشون در مقابل دشمن رو داشته باشن. خب این کمک های خیلی مهم تر و ضروری تر از اینه که ما به یه فقیر توی ایران اگه ماهیانه  صد هزارتومن کمک میکنیم ،بیاییم و بگیم از حالا به بعد به کشورهای مسلمون دیگه کمک نمیکنیم تا به اون فقیر و امثال اون بتونیم ماهیانه دویست هزارتومن کمک کنیم. این کار عاقلانه نیست چون ما با این کار تا مدتی به اون پول و رفاه بیشتری میدیم(رفاهی که شاید ضروری هم نباشه و اون با صدهزارتومن چرخ زندگیش میچرخه) اما در جاهای دیگه خیلی از مسلمونها کشته بشن و در آینده، شاید ،دیگه نتونیم جون همین فرد فقیری که توی ایران زندگی میکنه رو در مقابل دشمنان حفظ کنیم چون طرفداران و کشورهای حامی خودمون  رو از دست دادیم و دشمن با فتح سرزمین اونها وارد عرصه نبرد با ما شده.

از همه ی این توجیه و تفسیرا که بگذریم در جای دیگه، قرآن میگه: «وَ ما لَکُمْ لا تُقاتِلُونَ فی‏ سَبیلِ اللَّهِ وَ الْمُسْتَضْعَفینَ مِنَ الرِّجالِ وَ النِّساءِ وَ الْوِلْدانِ»نساء-75

یعنی: «چرا در راه خدا، و (در راه) مردان و زنان و کودکانى که (به دست ستمگران) تضعیف شده ‏اند، نمی جنگید؟! »

خب از اینجا معلوم میشه که نه تنها باید به مظلومان کمک کرد بلکه حتی باید رفت و در راه خدا و در راه مبارزه با ظلم و ستم و دفاع از مردان و زنان و کودکان مظلوم ، با ظالم جنگید. خب ما فعلا شاید شرایط مساعدی برای جنگ مستقیم با اسرائیل و داعش و عربستان و آمریکا و سایر ستگران نداشته باشیم اما حداقل بصورت غیرمستقیم و از طریق کمک به مردم ستمدیده و مظلوم فلسطین و لبنان و یمن و سوریه و عراق با ، ستکاران میجنگیم.

خب این وظیفه و کاریه که قرآن از ما خواسته. حالا اگه کسی بگه من حرف قرآن رو قبول ندارم، اونوقته که اصلا دیگه ما باهاش بحثی و حرفی نداریم اما اگه بگه من قرآن رو قبول دارم اونوقته که باید به حرف قرآن عمل کنه و اونو در مورد یاری مظلومان بپذیره.


اما دلایل سیاسی:

اول  فلسطین: بجز بحث سفارش اسلام به کمک کردن به مظلوم، همینکه کمک های ما به فلسطین باعث میشه که اونها روی پای خودشون بایستن و از کشورشون دفاع کنن و خط مقدم جنگ رو در اونجا نگه دارن و نذارن این خط شکسته بشه و به عراق و بعد هم به مرزهای ایران برسه کافیه. همینکه ما حمایت مادی و نظامی میکنیم اما در میدان جنگ رو در همونجا نگه داشتیم و نذاشتیم دشمن زیاده خواهی مثل اسرائیل بیاد و جوونای ما رو از دم تیغ بگذرونه کافیه. فکرشو بکنید اگه تمام دنیا رو بدن، ارزش اینو. داره که یه تار مو از سر یه جوون ایرانی کم بشه؟؟؟ یقیناً نداره. حالا ما با این کمک های خودمون، فلسطینیها رو یاری کردیم که خودشون سر پای خودشون بایستن و از خودشون دفاع کنن. ما با این کار هم به وظیفه شرعی خودمون عمل کردیم و هم از نظر سیاسی، جایگاه و قدرت خودمون رو در مقابل دشمنان افزایش دادیم.

اما عراق: آمریکا به عراق حمله کرد و کلی هزینه و کشته داد و بعدشم از عراق خارج شد اما ایران با کمک های خودش به عراق(مثل صادرات مواد ضروری) تونست نفوذ خودش در عراق رو بیشتر کنه. همون عراقی که یه روزی چشم طمع به خاک سرزمین ما رو داشت و دشمن درجه یک ما بود الان شده دوست ما و نفوذمون توی کشور اونها زیاد شده.

از طرفی چون ارتش عراق یه ارتش ضعیف هست و دشمنی خطرناک که به ریختن خون شیعیان تشنه هست، بخش های وسیعی از خاک عراق رو گرفته و ایران رو هم تهدید به حمله نظامی کرده، ما با فرستاد مشاوران نظامی و با کمک کردن به عراق  داریم کاری میکنیم که این دشمن (داعش) در داخل خاک عراق و به وسیله ی خود عراقی ها نابود بشه و به قول یکی از مسئولان کشوری، اگه ما در بیرون از مرزهامون خون ندیم باید در داخل کشور خون بدیم.

اما سوریه:سوریه یکی از معدود کشورهایی بود که در زمان جنگ تحمیلی به ما کمک کرد. با اینکه کشوری عربی بود اما در شرایط حساسی که ما داشتیم به دادمون رسید. حتی پاسدارای ما میرفتن و توی سوریه آموزش موشکی میدیدن.

توی اون زمان که عربستان و کویت و اردن و ... به عراق کمک میکردن تا خون جوونای ما رو بریزه، این سوریه بود که ما رو کمک کرد و حالا هم بعد از سالهای طولانی از پایان جنگ تحمیلی، خود سوریه دچار مشکل شده و جدای از بحث دینی، از نظر اخلاقی حالا نوبت ماست که کمکش کنیم.

از اینها همه که بگذریم، سوریه کشوری هست که در مقابل اسرائیل ایستاده و در مقابل اون مقاومت میکنه و از طرفی هم ما از طریق سوریه به لبنان کمک میکنیم و یکی از حلقه های مهم مقاومت در منطقه هست و چون دشمنان ما مثل عربستان و آمریکا و اسرائیل و ... متوجه این مسئله بودن به شدت دنبال این قضیه بودن و هستن که بشار اسد رو از قدرت ساقط کنن و حکومتی رو بر سر کار بیارن که بابا میل خودشون باشه و از ایران حمایت نکنه. ایران هم برای ناکام گذاشتن اونها و اینکه یکی از  مهمترین اعضای محور مقاومت(سوریه) به دست دشمنان نیفته به شدت از سوریه حمایت میکنه و حتی مستشاران نظامی خودش رو به سوریه فرستاده .

از طرف دیگه حزب الله لبنان هم که یار و حامی خودش(سوریه) رو در خطر دیده وارد معرکه جنگ شده و حتی از بذل جان نفرات خودش برای دفاع از مردم سوریه دریغ نمیکنه. چون تاحالا سوریه به اون کمک کرده و حالا نوبت حزب الله لبنان هست که جبران کنه. اما یادمون نره که کمک به مسلمون مرز و کشور نمیشناسه و حزب الله لبنان هم میتونست بگه سوریه یه کشور جداست و چرا من جون نیروهامو بخاطر مردم وسوریه به خطر بندازم اما دیدیم که وارد عرصه مبارزه با تروریست های سوریه و دشمنان اسلام شد.

اما یمن: سالهای سال بود که حکومت در دست یه عده سنی بود که بعضی هاشون ظلم های زیادی در حق مردم یمن مرتکب شده بودن و بعضی هاشون هم اقلیت شیعه ی زیدیه رو که در منطقه صعده ساکن بودن بارها مورد حملات نظامی و قتل و کشتارهای خودشون قرار داده بودن.

تا اینکه شرایط برای قیام مردمی محیا شد. توی این شرایط بود که کشورهایی مثل عربستان و امارات و بعضی های دیگه نگران شدن که نکنه یمن هم از دست سنی های طرفدار اونها خارج بشه و بیفته دست شیعیان طرفدار ایران. به همین خاطر حملات خودشون بر علیه مردم مظلوم یمن رو آغاز کردن.

حالا به نظرتون توی این شرایط که شیعیان و مردم یمن به کمک ما نیاز دارن نباید به اونها کمک کنیم تا این کشور هم بیفته دست دشمنان ایران؟؟؟ به همین خاطره که ایران هم به اونها کمک میکنه.

دادن کمک های مالی چیزی نیست که جبران نشه اما از دست رفتن کشورهایی که حامی ایران هستن و تبدیل شده اونها به دشمنان ایران چیزی نیست که به راحتی بشه جبرانش کردن چون اگه فردا دور و بر ایران رو کشورهای متخاصم فرا بگیرن اونوقت شرایط برای حمله به ایران و ریختن خون هزاران هزار نفر از مردم سرزمین بزرگ ایران فراهم میشه اما سیاست ایران اینه که کشورهای منطقه رو به طُرُق مختلف جذب کنه و نفوذ خودشو توی اونها زیاد کنه تا بتونه روی اونها تاثیرگذار باشه.

از همه اینها که بگذریم ما وقتی میتونیم شیعه ی علی(ع) رو گسترش بدیم که بتونیم طرفداران خودمون رو زیاد کنیم و دشمنانمون رو کم کنیم و به حداقل برسونیم.

یمن با داشتن شیعیان زیدی(حوثی ها)، سوریه با داشتن علویون، عراق با داشتن شیعیان، حزب الله لبنان بات شیعه بودن خودش، فلسطین با کمک های مادی و نظامی ایران، همه و همه زمینه های خوبی برای سوق و گرایش هرچه بیشتر به سمت ایران رو دارن.

حالا چرا ما با ندونم کاری خودمون باعث بشیم که این شیعیان و علویون و ... از بین برن و بقیه مذاهب بر اونها مسلط بشن؟



والسلام علی من اتبع الهدی



نوشته شده در تاریخ دوشنبه 12 مرداد‌ماه سال 1394 توسط مهدی
 
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | تهیه و طراحی : مهدی شعبان | :