X
تبلیغات
رایتل

برده داری و کنیزداریبارها شاید ازتون پرسیده باشن یا سوال واستون پیش اومده باشه که چرا اسلام وقتی اومد برده داری رو حرام اعلام نکرده؟؟ مگه اسلام نمیگه که همه ی انسانها باهم برابرن، پس چرا با برده داری مخالفت نکرد و تازه برای اون احکام فقهی رو هم بیان کرده؟؟

خداوند متعال همه انسانها رو آزاد آفریده اما بخاطر شرایطی که در دوران ظهور اسلام و قبل از اون وجود داشت و برده داری امری عادی در بین مردم اون عصر بود، اسلام نمیتونست یکدفعه بگه برده داری حرامه و باید اونو کنار بذارید چون اگه این کارو میکرد افراد زیادی بودن که یا توی جنگ یا با پرداخت پول های زیاد، برده هایی رو به دست آورده بودن و حالا با اومدن اسلام اگه مجبور میشدن اونها رو کنار بذاره نه تنها این کار رو قبول نمیکرد بلکه زیر بار پذیرش اسلام و ایمان آوردن به خداهم نمیرفتن. لذا اسلام راه  و روش دیگه ای رو برای حذف برده داری و کنیزداری از جامعه، انتخاب میکنه. اونم روش حذف تدریجی هست.

توی این روش اسلام میاد و با برده داری در ظاهر مخالفت نمیکنه و حتی میگه هرکی برده یا کنیز داره میتونه اونو نگه داره حتی میاد برای برده داری و کنیز داری هم قوانین و احکام شرعی رو وضع میکنه و ...

 

قرآن کریم انقد برای ارزش های انسانی و برابری انسانها احترام قائل هست که یواش یواش درصدد حذف برده داری بر میاد و میگه: «وَ مَنْ لَمْ یَسْتَطِعْ مِنْکُمْ طَوْلاً أَنْ یَنْکِحَ الْمُحْصَناتِ الْمُؤْمِناتِ فَمِنْ ما مَلَکَتْ أَیْمانُکُمْ مِنْ فَتَیاتِکُمُ الْمُؤْمِنات‏» نساء-25

یعنی: «و آنهایی که توانایی ازدواج با زنان(آزاد) پاکدامن با ایمان را ندارند پس (میتوانند) با کنیزان جوان مومن که در اختیار دارید ازدواج کنند»

شاید حتی قبل از اسلام ، برده و کنیز نمیتونسته با صاحب و مالک خودش ازدواج کنه اما اسلام با اجازه دادن نسبت به این کار ، کنیز و برده رو آزاد میکنه و از قید و بند بردگی رها میکنه.

حتی چنان ارزش و احترامی برای یک برده و کنیز مومن قائله که میگه کنیز مومن از یک زن آزاد که ایمان نداره، در پیشگاه خدا، با ارزش تره: «وَ لا تَنْکِحُوا الْمُشْرِکاتِ حَتَّى یُؤْمِنَّ وَ لَأَمَةٌ مُؤْمِنَةٌ خَیْرٌ مِنْ مُشْرِکَةٍ» بقره-221

یعنی: «با زنان مشکر ازدواج نکنید تا اینکه ایمان بیاورند و کنیز با ایمان از زن مشرک بهتر است.»

خلاصه اسلام به نحو های مختلف درصدد حذف برده داری و آزاد کردن برده ها و کنیزها در جامعه برمیاد بطوریکه حتی کفاره برخی از گناهان رو آژاد کردن برده قرار میده و میگه اگه کسی فلان گناه رو انجام داد باید برده آزاد کنه. مثلا: «وَ ما کانَ لِمُؤْمِنٍ أَنْ یَقْتُلَ مُؤْمِناً إِلاَّ خَطَأً وَ مَنْ قَتَلَ مُؤْمِناً خَطَأً فَتَحْریرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ وَ دِیَةٌ مُسَلَّمَةٌ إِلى‏ أَهْلِهِ» نساء-92

یعنی: «هیچ مومنی نیست که مومن دیگه ای رو بُکشه مگه از روی خطا. و کسیکه مومنی رو به خطا بُکشه پس باید یک برده مومن رو آزاد کنه و خونبها به اولیاء دم اون بپردازد.»

ببینید حتی میگه اگه کسی اشتباها یک مومن رو به قتل رسوند یه برده مومن رو آزاد کنه و دیه رو هم به خانواده مقتول بپردازه. یعنی باز هم قدمی در جهت حذف برده داری.

یا مثلا میگه: «وَ الَّذینَ یُظاهِرُونَ مِنْ نِسائِهِمْ ثُمَّ یَعُودُونَ لِما قالُوا فَتَحْریرُ رَقَبَةٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ یَتَمَاسَّا» مجادله-3

یعنی: «و کسانی که ظهار میکنن از زنانشان سپس(پشیمون میشن و ) از چیزی که گفتن برمیگردن باید یه برده آزاد کنن قبل از اینکه(با همسرشون) آمیزش جنسی کنن.»

«ظهار(از ظَهر به معنای پشت گرفته شده)» یه رسم بدی بوده در زمان جاهلیت به این شکل که اگه شوهر به هر دلیلی از دست زنش خیلی ناراحت میشده میگفته پشت تو همانند پشت مادر من هست و بنابراین آمیزش با تو حرامه. و با این کارش میخواسته زنش رو تنبیه کنه و اونو از برطرف کردن نیاز جنسیش محروم کنه تا تنبیه بشه.

اما اسلام با این کار مخالفت میکنه و میگه هرکی ظهار کنه و بعدا از گفته خودش پشیمون بشه باید بعنوان کفاره ی این کارش قبل از اینکه با همسرش آمیزش کنه باید یه برده رو آزاد کنه.

باز هم رهایی و آزاد کردن برده ها در احکام اسلام.

یا مثلا قرآن درباره کفاره قسم دروغ میگه : «فَکَفَّارَتُهُ إِطْعامُ عَشَرَةِ مَساکینَ مِنْ أَوْسَطِ ما تُطْعِمُونَ أَهْلیکُمْ أَوْ کِسْوَتُهُمْ أَوْ تَحْریرُ رَقَبَة» مائده-89

یعنی: «پس کفاره آن غذا دادن به ده مسکین از حد میانه آنچه که به خانواده تان میخورانید یا پوشاندن آنها(مسکینها) یا آزاد کردن یک برده.»

بازم برای یک قسم دروغ، آزاد کردن یک برده.

یا مثلا به موارد زیر توجه کنید که اسلام چطوری با بهانه های زیر زمینه آزادی برده ها و ریشه کنی برده داری رو فراهم میکنه:

- آزاد کردن برده در راه خدا به عنوان صدقه.

- اگر برده ای مومن باشه و هفت سال به اربابش خدمت کنه خود به خود آزاد میشه.

- اگر برده به مرض هایی مثل زمین گیر شدن، جزام یا کوری مبتلا بشه خود به خود آزاده.

- اگر صاحب برده به اون بگه بعد از مرگ من تو آزادی، بعد از مردن صاحب برده، برده آزاد میشه.

- اگر برده با مولای خودش قرار بذاره که اگه فلان مبلغ رو برای اون حاضر کنه،آزاد بشه، مولا باید به این عهدش وفا کنه.

- اگه چند نفر در یک برده باهم شریک باشن و یکی از اون چند نفر سهم خودش از اون برده رو آزاد کنه سهم بقیه هم آزاد میشه(چه بخوان و چه نخوان) و برده آزاده.

- اگه کسی جنایت فجیعی نسبت به برده خودش انجام بده، مثلا دوتا گوشش یا دوتا لبشو ببره، اون برده آزاد میشه.


ببینید اسلام انقد دقیق کارشوانجام داد و در شرایط مختلف هی توصیه به آزاد کردن برده میکنه که الان بعد از هزار و چهارصد و خورده ای سال از اومدن اسلام، اثری از برده داری در جهان اسلام نیست.

یعنی هم اسلام با مخالفت نکردن ناگهانی و مستقیم با برده داری، باعث شدن که اعراب جاهلی اون موقع به اسلام روی بیارن و هم اینکه به تدریج این شیوه ی غلط رو از جامعه حذف کرد.


والسلام علی من اتبع الهدی



نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 3 تیر‌ماه سال 1394 توسط مهدی
 
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | تهیه و طراحی : مهدی شعبان | :