X
تبلیغات
رایتل

حیواناتاز بعضی از مردم عوام شنیدم که «اگه از یه مورچه پرسیده بشه که خدای تو کیه و چه شکلیه اون در جواب خواهد گفت که خدای من یک مورچه ی خیلی بزرگ و قدرتمنده!» این حرف نشوندهنده ی اینه که حیوانات از چنان درک پایینی برخوردان که حتی نمیتونن خدا رو بشناسن چه برسه به اینکه اونو پرستش کنن. اما باید خدمتتون عرض کنم که هرچی تحقیق کردم هیچگونه سندی دال بر این حرف پیدا نکردم. بلکه برعکس دلایلی در دست هست که نشون میده حیوانات هم خداپرست هستند و دیندار.

دین و دینداری مخصوص کسیه که عقل داشته باشه و قدرت درک و تعقل و تجزیه و تحلیل مسائل. مثلا یک فرد دیوونه رو کسی ازش انتظار اینو نداره که نماز بخونه و دیندار باشه چون عقل نداره. حتی شرع و دین هم اونو از انجام تکالف معاف کرده چون شرط انجام تکالیف دینی، عقل داشتن و عاقل بودنه. حالا اینجا این سوال پیش میاد که مگه حیوانات عقل دارن که بخوان دیندار باشه؟

 

 اتفاقا حیوانات هم عقل دارن و دارای قوه تعقل و تفکر و تجزیه و تحلیل مسائل هستن اما در سطحی پایین تر از انسان. مثلا در ماجرای مورچه ای که به مورچه های دیگه خبر میده که وارد خونه هاتون بشید چون سلیمان(ع) و لشکریانش دارن میان و نکنه که اونها شما رو لگدمال کنن چون حواسشون نیست: «قالَتْ نَمْلَةٌ یا أَیُّهَا النَّمْلُ ادْخُلُوا مَساکِنَکُمْ لا یَحْطِمَنَّکُمْ سُلَیْمانُ وَ جُنُودُهُ وَ هُمْ لا یَشْعُرُون‏» نمل-18

خب این مورچه به این کوچیکی مگه کله ش چقدره که بخواد توی این کله عقل باشه بعدش مگه این عقلش چقدره که میتونه تجزیه و تحلیل کنه و بگه سلیمان و لشکریانش دارن میان و الان ممکنه شماها رو له کنن و در حالیکه حواسشون نیست.

خب از همه اینها معلوم میشه که یک حیوان در حد خودش و در حدی که خدای متعال به اون امکان داده از قوه ی عقل و تجزیه و تحلیل مسائل برخورداره.

حتی ما بارها شاهد بودیم که حیوانات مختلف کارهایی انجام دادن که این کارها همه حکایت از عاقل بودن اونها داره.

مثلا دوتا مرغ که دارن دونه میخورن با اینکه دونه برای هردوتاشون فرهم هست اما یکدفه یکی از اونها با نوک میزنه توی سر اون یکی که تو نخور و برو اونطرف. خب این نشون میده که این مرغ فکر میکنه و تعقل میکنه و میگه نکنه این مرغ دیگه، زیاد بخوره و دونه به خودش نرسه لذا تصمیم میگیره که اونو بزنه و نذاره که دونه بخوره تا خودش بیشتر بخوره.

خب این یعنی اینکه قوه ی عقل و اندیشه داره که این کارو میکنه.

و خیلی از موارد دیگه که در حیوانات مختلف دیگه رخ داده و دیده شده. حتی خود قرآن کریم میگه: «وَ إِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ» تکویر-5

یعنی: «و هنگامیکه حیوانات محشور شوند». بعضی از مفسران گفتن که حیوانات هم چون اختیار دارن(که این اختیار هم از عقلشون ناشی میشه) پس در قبال کارهایی که انجام دادن(مثل همون مرغ که با نوک میزنه توی سر مرغ دیگه و بهش ظلم میکنه) مسئول هستن و فردای قیامت محشور میشن برای حساب و کتاب و رسیدگی به اعمالشون.


پس تا اینجا معلوم شد که حیوانات دارای عقل و تفکر و اندیشه و اختیار هستن. خب پس اصلی ترین شرط برای دینداری رو دارن.

قرآن کریم میگه:«تُسَبِّحُ لَهُ السَّماواتُ السَّبْعُ وَ الْأَرْضُ وَ مَنْ فیهِنَّ وَ إِنْ مِنْ شَیْ‏ءٍ إِلاَّ یُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ وَ لکِنْ لا تَفْقَهُونَ تَسْبیحَهُمْ» اسراء-44

یعنی:«برای او(خدا) آسمانهای هفتگانه و زمین و کسانی که در آنها هستند تسبیح میگویند. و چیزی وجود ندارد مگر اینکه به حمد خدا،تسبیحگوی است ولی شما تسبیح آنها را نمیفهمید.»

این آیه میتونه به پرستش تکوینی یا تشریعی موجودات اشاره داشته باشه پرستش تکوینی یعنی اینکه همه موجودات و اشیاء به فرمان خدا هستند و پرستش تشریعی یعنی اینکه موجودات دارای عقل، با اعمال، زبان و قلب خودشون خدا رو پرستش میکنن. که انسان نمونه کامل این پرستش رو داره. اما حیوانات چون دارای عقل هستن و این عقل در مرتبه ی پایین تری از عقل انسانی هست، تنها با زبونشون خدا رو پرستش میکنن که برخی از روایت ها هم موید این قضیه هست.

مثلا: در کتاب خرائج و جرائح از امام حسین علیه السلام درباره تسبیح و عبادت حیوانات(حرف زدن حیوانات) پرسیده شده و ایشون میفرمایند که:

«هر گاه کبک صدا کند، می گوید: حق نزدیک است، نزدیک.هر گاه درنا صدا کند، می گوید: بار الها! مرا از دشمنم نگهدار.هر گاه اردک صدا کند، می گوید: آمرزش تو، ای خدا! آمرزش تو .....»

یا مثلا در حدیثی از حضرت علی(ع) در بحارالانوار نقل شده که :«صیاح الدیک صلاته، وضربه بجناحه رکوعه وسجوده.»  یعنی:«فریاد خروس نمازش است و بال زدنش رکوع و سجودش است». باز از اینجا معلوم میشه که خروس هم عبادت میکنه.

یعنی حیوانات باتوجه به عقلشون خدا رو میشناسن و عبادت میکنن اما نه عبادت عملی بلکه عبادت زبانی.

مثلا در ماجرای هدهد و حضرت سلیمان داریم که هدهد وقتی میره به سرزمین سبا و میبینه که اونها خورشیپرست هستند برمیگرده و به سلیمان(ع) خبر میده که:«وَجَدتُّهَا وَ قَوْمَهَا یَسْجُدُونَ لِلشَّمْسِ مِن دُونِ اللَّهِ وَ زَیَّنَ لَهُمُ الشَّیْطَانُ أَعْمَالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِیلِ فَهُمْ لَا یَهْتَدُون‏» نمل-34

یعنی:«من(هدهد)، او(ملکه سبا) و قومش را دیدم که به جای خدا،برخورشید سجده میکردند و شیطان اعمالشان را برایشان زینت داد و آنها را از راه حق بازداشت و آنها هدایت نمیشوند».

خب از این آیه معلوم میشه که پرنده ای مثل هدهد، نه تنها خدا رو میشناسه و میدونه که باید خدارو پرستش کرد بلکه درک و اطلاعاتش در خداشناسی از ملکه سبا و مردمش بیشتره. حتی میدونه که شیطان باعث فریب اونها شده و حتی هدایت رو از گمراهی تشخیص میده.

خب اینم باز دلیلی بر اینه که حیوانات خدا رو میشناسن و به پرستش خدا مشغولند اما با این تفاوت که در مرتبه ای پایین تر از انسان.


والسلام علی من اتبع الهدی



نوشته شده در تاریخ پنج‌شنبه 14 خرداد‌ماه سال 1394 توسط مهدی
 
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | تهیه و طراحی : مهدی شعبان | :