X
تبلیغات
رایتل

امام علی(ع)برادران اهل سنت به آیه 40 سوره مبارکه توبه استناد میکنن و این آیه رو فضیلتی برای ابوبکر بعنوان خلیفه ی اول مسلمین میدونن و کلی روی این آیه مانور میدن:

آیه 40سوره توبه درباره ماجرای مهاجرت پیامبر اکرم(ص) از مکه به مدینه در شب«لیلة المبیت» بود که حضرت علی(ع) در بستر پیامبر خوابید تا ایشون بتونه از شهر خارج بشه!

این در حالی بود که 40 مرد مسلح از قریش میخواستن پیامبر رو بُکُشن تا هم از دست اسلام راحت بشن و هم اینکه بنی هاشم نتونه با 40 قبیله ای که این چهل نفر هرکدوم از یکی از اون قبیله ها بودن وارد جنگ بشه و در نتیجه به گرفتن دیه ی خون پیامبر راضی بشه!

بعد از اینکه پیامبر موفق به فرار میشه در بین راه، ابوبکر رو میبینه و اونو با خودش می بره!

تا اینکه به غار ثور میرسن و برای اینکه از دست مشرکانی که اونها رو تعقیب میکردن در امان باشن وارد این غار میشن!

قرآن میگه:«إِذْ هُما فِی الْغارِ إِذْ یَقُولُ لِصاحِبِهِ لا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنا فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَکینَتَهُ عَلَیْهِ وَ أَیَّدَهُ بِجُنُودٍ لَمْ تَرَوْها» توبه-40

یعنی:«وقتیکه آن دو(پیامبر و ابوبکر)در غار بودند.آن هنگام که(پیامبر)به همراهش(ابوبکر)گفت:ناراحت نباش!همانا خدا باماست.پس خدا آرامش خودش را بر او(پیامبر)نازل کرد و او را با لشکریانی که نمی بینید تایید کرد.»

اما اگه خوب دقت کنیم میبینیم که آیه 40 سوره توبه اصلا هیچ فضیلتی برای ابوبکر نیست!

بعضی ها گفتن بخاطر اینکه نکنه ابوبکر بره و بعدا تحت تاثیر فشار و شکنجه،پیامبر رو لو بده، پیامبر هم ابوبکر رو که در بین راه با پیامبر برخورد کرده رو با خودش میبره!

اما از این که بگذریم بررسی آیه 40 رازهای مختلفی رو به ما نشون میده:

اول: اینکه ابوبکر در غار دچار ناراحتی شده بود که نکنه الان مشرکان اونها رو پیدا کنن و اونها رو به قتل برسونن!

اینجا بود که پیامبر اکرم(ص) ابوبکر رو دلداری میده و میگه:«لا تَحْزَنْ» یعنی:«ناراحت نباش»!

حالا سوال و نکته ی مهمی که اینجاست اینه که:

ابوبکر در کنار پیامبر که واسطه ی رحمت خدا و مایه ی امن و امان الهیه،بود و در اونجا ترسید که نکنه کشته بشه! آیا چنین فردی به خلافت و جانشینی پیامبر  و رهبری جامعه اسلامی سزاوارتره یا علی(ع) که در بستر پیامبر خوابید و هر لحظه امکان داشت که بوسیله ی 40 مرد مسلح به شهادت برسه اما ذره ای به خودش ترس راه نداد؟؟؟؟؟

در ثانی در همین سوره توبه،آیه 26 میگه:«ثُمَّ أَنْزَلَ اللَّهُ سَکینَتَهُ عَلى‏ رَسُولِهِ وَ عَلَى الْمُؤْمِنینَ وَ أَنْزَلَ جُنُوداً لَمْ تَرَوْها»

یعنی:«سپس خداوند آرامشش را بر رسولش و بر مومنین نازل کرد و لشکریانی که شما نمیدیدی نازل کرد.»

خوب! توی آیه 26 توبه،نزول سکینه و آرامش بر پیامبر و مومنان رو بیان میکنه اما توی آیه 40 سوره ی توبه،تنها نزول آرامش بر پیامبر رو بیان میکنه و این در حالی بود که ابوبکر هم با پیامبر در غار بود!

پس چرا آرامش بر ابوبکر نازل نشد؟؟؟؟؟

چون ابوبکر از مومنان نبود!!!!!!!!!!!!!!!!! و اینقدر به پیامبر اطمینان نداشت که از بودن در کنار اون آرامش قلبی پیدا کنه و نترسه!!


از طرف دیگه در هیچ یک از منابع اهل سنت و اهل تشیع نیومده که حتی یکبار،ابوبکر در ماجرای سقیفه و یا بعد از اون،برای رسیدن به خلافت،استدلال به آیه 40 سوره ی توبه کرده باشه و از این آیه بعنوان فضیلتی برای خودش استفاده کرده باشه(همونطور که الان یه عده از اهل سنت این رو فضیلت ابوبکر میدونن و ما ثابت کردیم که فضیلتی نیست و حتی نشون میده که ابوبکر چقدر خوار و ذلل و ترسو بوده).

شاید ابوبکر خودش هم میدونسته که نمیتونه از این آیه بعنوان فضیلتی برای خودش و برای رسیدن به خلافت استفاده کنه،و به همین خاطر هیچوقت در راه غصب خلافت حضرت علی(ع)،به این آیه استدلال نکرد.

نتیجه اینکه آیه 40 سوره توبه به هیچ وجه فضیلتی برای ابوبکر نبوده و مایه سرشکستگی و ننگ او هم هست!


«ولایة علی ابن ابی طالب حصنی؛ فمن دخل حصنی امن من عذابی»



والسلام علی من اتبع الهدی



نوشته شده در تاریخ پنج‌شنبه 10 بهمن‌ماه سال 1392 توسط مهدی
 
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | تهیه و طراحی : مهدی شعبان | :